• Leefbaarheidsalliantie

Casa de Pauw


Ik wil dat het slaagt! is een serie van zes blogs, waarin initiatiefnemers vertellen hoe zijn hun ideeën waarmaken. Blog 3#6: samenwerken.


Casa de Pauw is een prachtig pand met een rijke historie en en bonte stoet bewoners. Een Amsterdamse koopman liet het eind negentiende eeuw bouwen als vakantieverblijf. De paters van het Heilig Hart namen het pand over en breidden het uit met een klooster, kapel en villa. Na hun vertrek werd ENKA / AKZO eigenaar, om Italiaanse gastarbeiders te huisvesten. Toen de panden in de jaren tachtig leeg kwamen te staan, trokken er krakers in. Casa de Pauw is daarna gelegaliseerd en gerenoveerd tot woon- en werkcollectief, waar nu 43 volwassenen en 12 kinderen wonen. Bewoners betalen gewoon huur, maar beslissingen over alle huis- tuin en keukenzaken nemen ze samen. Met zoveel mensen gaat dat niet altijd van een leien dakje. Dit is het verhaal dat de bewoners Corine, Melchior en Rob vertellen over besluiten nemen en verantwoordelijkheid delen.


Wie in Casa de Pauw woont is medeverantwoordelijk voor het reilen en zeilen in de woongemeenschap. Elke maand is er een klusweekend, de onderhoudscommissie coördineert de werkzaamheden en houdt het overzicht. In principe een systeem dat werkt, maar in de praktijk blijkt dat het werk telkens op dezelfde mensen neer komt. Er is ook een groep die steeds weer schittert door afwezigheid. Toch hebben zij, toen ze in de Casa kwamen wonen, net als iedereen toegezegd mee te werken. Het lijkt op een afwezige betrokkenheid. En zo is wonen in Casa de Pauw gezellig, maar brengt het ook ergernissen met zich mee.


Onuitgesproken ongenoegen

Het is niet uniek voor Casa de Pauw dat ergernissen en frustraties blijven sudderen. En dat er vrij weinig mee gedaan wordt, behalve natuurlijk onderling klagen en roddelen. De kunst van de assertiviteit – het geven en ontvangen van feedback – lijkt weinig mensen gegeven. Waarom het zo moeilijk is? Wie het weet, mag het zeggen. In ieder geval liggen dergelijke zaken gevoelig en de angst om te kwetsen of gekwetst te worden lijkt alom aanwezig. Soms wordt er een appel gedaan op de BC, de bewonerscommissie, om mee te kijken als er ongenoegen speelt binnen een bepaalde woongroep. Kunnen zij het helpen veranderen of verzachten? Soms lukt dat en soms gewoon ook niet. De BC wil de saamhorigheid en betrokkenheid van de bewoners graag verbeteren. Maar hoe?


Via via

Je vraagt rond, je boort je contacten aan. Zo gaat dat meestal als je hulp zoekt om een probleem op te lossen. En zo komt de BC ogenschijnlijk toevallig terecht bij twee adviseurs van de Leefbaarheidsalliantie die getraind zijn in Deep Democracy. Deep Democracy is een werkwijze waarbij je geen genoegen neemt met de mening van de meerderheid, maar juist op zoek gaat naar de afwijkende mening. De wijsheid van de hele groep telt en is evengoed te vinden bij de zwijgende deelnemer als de notoire dwarsligger. De introductie van de twee trainers in een Casabrede verenigingsvergadering, met uitleg en praktische oefeningen, valt in goede aarde. Het gaat rondzingen, bewoners die er niet bij waren worden nieuwsgierig en krijgen het idee dat ze iets gemist hebben waar ze bij willen zijn.


Het gaat om ONS

Er zijn nu vijf sessies geweest onder begeleiding van de trainers. Leden van de BC leren om zelf de principes van Deep Democracy toe te passen in de maandelijkse vergaderingen. En het werpt vruchten af: er komen meer bewoners opdagen, oeverloos discussiëren maakt plaats voor doelgericht vergaderen, een vlot tempo en vrolijkheid. Een sfeer waarin een deelnemer durft te zeggen dat hij zich niet gehoord voelt. Iedereen komt aan het woord, wie te veel praat wordt gekortwiekt. Het gaat om ONS: Onze relatie blijft, Niemand heeft de waarheid in pacht en Samen groeien. De vergaderingen worden nu goed voorbereid en de notulen met afspraken serieus genomen, want een besluit is een besluit.


Grote Vriendelijke Vergadering

Corine is blij dat het laatst gelukt is om een beginnend conflict op een goede manier in de kiem te smoren. Melchior beschouwt het als een cadeautje om de principes van Deep Democracy te leren toepassen. Rob heeft ‘het’ boek over Deep Democracy gekocht en beschermt het met zijn leven.

We zijn er nog niet, weten Corine, Melchior en Rob, maar ze raken nu genoeg vertrouwd met de werkwijze om heikele punten aan te pakken. De VV (verenigingsvergadering) is omgedoopt tot GVV, Grote Vriendelijke Vergadering. En daar begint het steeds meer op te lijken.

4 keer bekeken
SAMEN AAN DE SLAG?

CONTACT

vraag@leefbaarheidgld.nl

© 2020 Leefbaarheidsalliantie Gelderland I Privacyverklaring

logo-leefbaarheidsalliantie.png
  • White Houzz Icon
  • White Facebook Icon
  • White Twitter Icon
  • Spotify
  • White YouTube Icon